Birinin bu öyküyü uydurmuş ya da bulmuş olma ihtimali var. Ama… buna rağmen gerçektir.
Şimdi düşününce, insan küçükken neden kitaplara sığınır pek anlam veremiyorum. Ne aradığımı pek bilemediğimi, ama aradığımı hatırlıyorum. Aradığım şeyin kitaplarda bulunacağına dair sonsuz bir inanç taşıdığımı da. Zannediyorum hayli yalnız bir çocuktum. Neyse ki, asıl amacın bulmak değil aramakta olduğunu Tomris Uyar sayesinde öğrendim. İlk okuduğum öykülerini sevmediğimi ansıyorum. Ne anlatmak istediğini, hatta neden anlattığını,…
Ailemizin emlakçısı Burak’tan, Abbasağa’da satılık daire ilanı gelince hüzünlendim. Beşiktaş’ta geçirdiğim beş sene için hayatımın en güzel yılları diyebilir miyim aslında emin değilim. Ancak değilse bile en sorunsuz, en kaliteli zamanlarmış. Şimdi şimdi anlıyorum. Ev eski olmasına rağmen kombi dışında sorun çıkarmazdı. Mahalle, Levent’te, villaların bulunduğu taraftan sonra bir şekilde yaşadığım/çalıştığım yerlerin en sessiziydi. Bitişiğimdeki…
Eylül değil, ağustos sonu yazısı olacaktı bu. Hem yazdan bahsedecektik. Gözlüklerden, güneş kremi kokularından, çillerden, ne bileyim belki kolluk izlerinden… Ne oldu da mevsim değişti birden? Ha, tabii ya, yüzerken… *** Denizimle rastlaşıyoruz. Nasıl oluyor bilmiyorum. Bir yerden kaçtığında, mesela vedalardan, ağlamalardan, türlü türlü hislerden… Hep bir şekilde dahasıyla karşılaşıyor insan. Bir şekilde, ve hep…
*Biliyorum, biliyorum elinizde değil. Biliyorum, biliyorum aslında kendinizi falan yok etmek istiyor ama hırsınızı ancak yazılarınızdan çıkartabiliyorsunuz. Evet, anlıyorum. Ama siz de beni, bizi anlayın canım blogger kardeşlerim. Sizi takibi bırakmak işten bile değil. Neredeyse bir gün bile geçmeden bazı yazılarınızı siliyorsunuz. Kuzum siz çıldırdınız mı? Defterinize yazın evinizde yakın, ne bu artık ya hahhaha….
Elif’in arabasında gidiyoruz. Kucağımda Venüs. Simba’ya benziyor. Dişisi. Belki de kardeşi. Fikir, hoşuma gidiyor. Elif vitesli arabasını paldır küldür kullanıyor. Bir şekilde her çukura tekerleği denk getirmeyi başarıyor. Tümseklerden hızlı hızlı geçip bizi hoplatıyor. Gülümsüyorum. Sebepsiz de müthiş gururluyum. Arada buğulanmış gözlük camlarına bakıyor, gözyaşlarını siliyorum. Bu kadar güçlü oluşuna, duruşuna hayranlık besliyorum. Elif’e Simba’dan…
Kitap-lık zannediyorum Varlık’tan sonra yayın hayatına hâlâ devam eden en eski dergi. 243. sayısında sevgili buster’ınızın en sevdiği öyküsünü bulabilirsiniz. (Her zaman son yazdığınız en sevdiğiniz olmalıdır ki yazmaya devam edebilesiniz canım okur. Her ne kadar insanlar Gondol da Gondol diye tuttursalar da hahhaha.) Alıp destek olmak isterseniz linkleri aşağıya bırakıyorum. YKY’nin kendi dükkanından alırsanız…
En arkada, cam kenarında, kalorifer peteğine belimi yaslamış oturuyorum. 17 yaşındayım ve beni benden daha iyi ifade eden biriyle muhabbet hâlindeyim. O söylüyor ben dinliyorum, o konuşuyor ben düşünüyorum. Tam o esnada, sınıf arkadaşlarım ve adının Lucas olup olmadığına şu an tam emin olamayacağım İngilizce öğretmenim bir dilbilgisi konusu üzerine tartışıyorlar. Lucas 20’lerinin ortasında ama…
Birkaç hafta önce annemin kankasının kızının nikâhı vardı. (N’aber?) Birkaç hafta önce annemin kankasının kızının (sonradan benim de kankam olan kızın) nikâhı vardı. Bu da olmadı. Birkaç hafta önce Rachel Getting Married. Tamam dur, baştan: Birkaç hafta önce kankam evleniyordu. Ve fakat daha o gün gelmeden sıkıntılar baş göstermişti. İçimde. Sebepsiz. Bilirsin işte canım okur,…
(Yıl: 2003. Türkiye henüz ADSL’e geçmiş, şu sesten çıkmış.) “Okumak… Kitap okumak sessiz bir odada tek başına kalmayı gerektiriyor da ondan. Aslında kitap okumayı sevmeyen epey zeki arkadaşlarım var. Ve okuyamama sebepleri yalnızca canlarının sıkılması falan da değil. Kitap okuma esnasındaki o yalnızlık, o düşüncelerle baş başa kalma hâli neredeyse bir çeşit dehşet duygusuna yol…
Bir önceki yazıda şarkıya-türküye sallayıp ardından çevirisini yapmak da anca buster’ınıza yakışırdı, kabul edin. Ama söz sözdü. Eskiden olduğu gibi. Eskiden… Gerçi eskiden çok mu farklıymış bazı şeyler, isterseniz beraber bi’ bakalım. * Tevatüre göre, Roy abimiz 19 yaşındayken konseri sırasında Claudette Frady ablamızı görmüş ve yamulmuş. Yavuklusu 16 yaşına gelir gelmez de basmış nikahı….