Birinin bu öyküyü uydurmuş ya da bulmuş olma ihtimali var. Ama… buna rağmen gerçektir.
İnsan yalnız yaşayınca ne kadar çok konuştuğunun farkına varamıyor, ne kadar çok düşündüğünün ve ne kadar süre kendisine kaldığının. Ve bir süre sonra da gerçeklikten sıyrılmış buluyor kendini, kendince bir düzen yaratıyor. Bunun ayırdına en en en eski arkadaşımla Atina’ya gidince vardım. O kadar çok konuşuyor ve kimsenin düşünmediği şeyleri sorun ediyordum ki -o söylemese…
İlkokul 2. sınıftaydık, ikinci dönemin başları… Henüz kocası kanser olmadığı için derslere aksatmadan gelen öğretmenimiz yeni gelen öğrencileri bizlerle tanıştırıyordu. 3’lü oturan kişi sayısı çoğalacak demekti bu. Yalnızca o da değil, artık bu konuşmalara bir son vermek amacıyla mutlak surette kızlı&erkekli oturmak da zaruriydi… İlk başlarda bu durum biz erkekleri biraz sıkıntıya düşürdüyse de, en…