Birinin bu öyküyü uydurmuş ya da bulmuş olma ihtimali var. Ama… buna rağmen gerçektir.
Bazen, hatta çoğu zaman demek daha doğru olacak galiba, bukalemun gibi bir insanım. Biraz biraz insana dair olan-biten (bu ikisi pek tabii ki-mutlak surette yan yana kullanılmalıdır ve tire ile birleşmelidir) şeyleri anlamaya çalıştığımı, hatta anladığımı düşündüğümü düşündüğüm şu günlerde, yaşadığım şehirden uzakta kalınca (ki daha önce de çok kaldım) en çok neyi özlediğimi düşündüm….
Oscar Wilde’ın bu kadar bile yaşaması mucize bana kalırsa… Düşünüyorum sayfaları çevirirken. Yazdıkları inanılmaz iğneleyici olan insanın normal konuşması nasıldır acaba? Benim de birtakım sevdiğim ve sevmediğim isimlere laf atar gibi söylediği şu sözleri söylerken, işitebiliyor musunuz sesini: “Herkes üç ciltlik bir roman yazabilir. Bunun için hem hayat, hem edebiyat konusunda tam bir cehâlet yeter.”…